21 września - Światowy Dzień Choroby Alzheimera

21 września – Światowy Dzień Choroby Alzheimera

Hasło: „PAMIĘTAJ O MNIE”

 

Światowy Dzień Choroby Alzheimera jest obchodzony od 1994 roku, a jego głównym celem jest podnoszenie świadomości społecznej o tej chorobie i zwalczanie stygmatyzacji chorych na chorobę Alzheimera. Już po raz szósty organizacje alzheimerowskie zrzeszone w międzynarodowej organizacji Alzheimer Disease International (ADI) przez cały wrzesień poświęcają się kampaniom edukacyjnym dotyczącym tej choroby. Hasłem tegorocznego Światowego miesiąca Choroby Alzheimera, w zwiazku z narastaniem problemu, jest ponownie hasło: „PAMIĘTAJ O MNIE”.

Jak ocenia Polskie Stowarzyszenie Pomocy Osobom z Chorobą Alzheimera w Polsce z otępieniem żyje ponad 500 tysięcy osób, w tym 300 tysięcy cierpi na chorobę Alzheimera.

Liczba ta może być zaniżona, bowiem u wielu osób choroba nie została jeszcze rozpoznana, dlatego nie korzystają oni z opieki medycznej. Jak do tej pory nie ma skutecznego leku na tę chorobę, ale trwają nieustanne badania naukowe nad kilkoma nowymi substancjami, które budzą duże nadzieje dla chorych. Na chwilę obecną podstawowymi działaniami są działania polegające na opiece i pielęgnacji chorych, oraz wsparciu ich opiekunów. Według prof. Michaela Davidsona, współzałożyciela centrum opieki dla seniorów Angel Care we Wrocławiu, choroba Alzheimera polega na utracie lub upośledzeniu tak zwanych wyższych czynności korowych, jak pamieć, orientacja, rozumienie, liczenie, mowa czy ocena sytuacji. Choroba prowadzi do nieodwracalnej utraty komórek nerwowych w mózgu i może rozwijać się bez widocznych objawów przez wiele lat, zanim pojawią się symptomy pozwalające na postawienie diagnozy. Prof. Davidson przekonuje, że warto być wyczulonym na pierwsze objawy i przyglądać się codziennemu funkcjonowaniu bliskich osób. Wprawdzie choroba jest nieodwracalna, jednak wczesne jej rozpoznanie pozwala podjąć walkę o ochronę neuronów i wydłużenie ich żywotność.

Choroba Alzheimera ma trzy fazy. Pierwsze stadium trwa od 2 do 5 lat. Osoba chora ma przede wszystkim kłopoty z pamięcią, orientacją w nowych miejscach, a także nauką czegoś nowego. Ten etap jest najprostszy w sprawowaniu opieki nad pacjentem. Drugie stadium trwa od 2 do 12 lat. Pamięć jest już bardzo zaburzona, chory zapomina imion dzieci, nie ufa bliskim traktując ich jak obcych, unika ludzi i błądzi nawet w znanym otoczeniu. Trzecie stadium trwa od roku do 3 lat i jest najtrudniejsze dla rodziny. Kontakt z chorym ogranicza się do pojedynczych, często niezrozumiałych słów, nasilają się trudności z kontrolowaniem przez chorego czynności fizjologicznych. Taka osoba najczęściej wymaga nieustannej opieki.

 

Źródło: Internet

Opracowała: Barbara Moskalewicz